30 april 2010 - deze dag ging op aan reizen. 's Morgensvroeg al met de trein vertrokken richting Schiphol, want met de middag vertrok ons vliegtuig naar Helsinki. Hier moesten we bijna vier uur wachten op de volgende vlucht naar Kajaani. Daar kwamen we omstreeks 21.00 uur aan. Onze gids stond hier te wachten en nam ons mee op een drie uur durende autorit richting de Russische grens. Vlak bij de bestemming zagen we een eland de weg oversteken; een jong exemplaar van vorig jaar. De eerste nacht konden we niet meer op pad, dus na deze vermoeiende reis maar lekker het bed in. De volgende dag zouden we 's middags om 16.00 uur weggebracht worden.

1 mei 2010 - na een heerlijke nachtrust, kregen we een goed verzorgd ontbijt. Hierna zijn we de omgeving een beetje gaan bekijken. Het weer was donker, triest en grauw met zo nu en dan flinke regen. Bij het verblijf stond een tentje opgesteld bij een voerplaatsje voor vogels. Hier zijn we een paar uur bezig geweest. Niet al te veel soorten kwamen voorbij, maar de goudvink liet zich uitstekend vastleggen.
 
's Middags om 15.00 uur werden we verwacht voor het diner, dat overigens uitstekend verzorgd was. Om 16.00 uur stonden de terreinauto's klaar om ons naar het niemandsland te brengen tussen Finland en Rusland. Hier mag je alleen met speciale toestemming komen. De avond en nacht zouden we hier doorbrengen.
Redelijk vroeg in de avond liet de eerste Europese bruine beer zich zien. Het showstukje duurde echter niet langer dan een minuut of vijf.
 
Na deze ontmoeting maar weer rustig rondkijken en afwachten wat er nog meer zou gebeuren. Tegen half tien komt er ineens beroering in het hok: er wordt een wolf gesignaleerd. En niet zomaar één, nee, een bijna witte! De omstandigheden waren erg moeilijk. Het dier bleef uiterst alert en op afstand, maar gaf mij zo af en toe toch gelegenheid om te fotograferen. Noodgedwongen moest de ISO-waarde naar 640 en met een sluiter van 1/25, draadontspanner en statief, konden er toch wat acceptabele beelden uitgeperst worden.
 
Zo nu en dan kwam er nog een bruine beer voorbij, maar dat was allang niet zo spannend meer! De volgende ochtend om 8.00 uur werden we weer opgehaald voor het ontbijt. Hierna konden we wat bijrusten.

Otto en ik besloten om de nacht erna ons geluk te gaan beproeven bij de korhoenders. In een moeras stonden twee tenten opgesteld waar we om 1.30 uur naar toe werden gebracht. In het donker kwamen de eerste hanen al naar de plek toe en begonnen te bolderen. Man, man, wat mooi! Rond 3.30 uur was er voldoende licht om de eerste foto's te maken. Het paringsritueel duurde tot ongeveer 6.30 uur; hierna vlogen de hennen en de hanen richting het bos.
 
Alweer een geweldige ervaring rijker! Wat wil je nog meer?!

Nou, dat meer kwam al snel. We zouden ook gaan voor de auerhoen. Dat doen we de volgende nacht.
's Avonds om 19.00 uur vertrekken we met onze gids naar weer een ander deel van het bos. Hier speelt zich al jaren de balts van de auerhoen af, maar telkens weer is het een verrassing waar de vogels precies zijn. De tenten zijn de afgelopen dagen diverse keren verplaatst, omdat de vogels steeds op een andere plek waren. Goed 20.00 uur waren we geïnstalleerd en nu maar wachten. Na pakweg een kwartier hoorde ik allerlei tikkende geluiden uit het bos. Heel voorzichtig probeerde ik te kijken wat het was en waar het precies vandaan kwam. Tussen de bomen door in de begroeiing zie ik steeds een waaier van de staart van een auerhaan. Hij paradeert parmantig door de struiken; zo af en toe zie ik ook een hen. De hele avond en nacht ging het door. Hennen in de bomen, hanen op de grond en de hanen probeerden indruk te maken op de hennen. De volgende ochtend zo rond zonsopgang, speelde het ritueel zich precies voor mijn tent af. Ik kon ook nog een foto maken van een haan met de tent waar Otto in zat op de achtergrond.
 
De haan stapte mooi door en vervolgens kwam hij ook nog heel mooi vrij voor mij. De telelens kon ik even niet gebruiken; die was toch echt te groot. De tweede camera lag al klaar met daarop een lichtsterke zoomlens. Vanuit de hand fotografeerde ik deze haan:
 
Wat een geweldige belevenis was dit! In een schuiltentje verblijven, midden in de nacht, vlakbij Rusland, in het bos waar beren en wolven heersen. Maar geen moment heb ik mij onveilig gevoeld.

Hierna ben ik nog een nacht bij de beren geweest, terwijl Otto naar de korhoen ging. Tijdens deze nacht kwam er een veelvraat voorbij, maar helaas was het te donker om deze te fotograferen. Het beest alleen al zien was geweldig!

Als afsluiting hebben we de in de nacht van woensdag op donderdag ons weer geïnstalleerd bij de korhoenders. Vreselijk koud was het die nacht/ochtend, maar de beweging was weer fantastisch. Hierna terug naar het verblijf voor een stevig ontbijt, een lekkere douche en de terugreis naar Kajaani Airport.
Al met al is dit een zeer succesvolle week geweest, waaraan ik prachtige beelden heb overgehouden. Ook de intense beleving van dit avontuur was enorm! Uiteindelijk vond ik persoonlijk het fotograferen van de bruine beer het minst interessante gedurende deze week. Hoezo verwend?!